Na een aanvankelijk lastige start, onbegrip bij artsen, onbekendheid bij patiënten, is de diabetische voetkliniek inmiddels een vaste waarde in Gjakova. Pogingen om andere klinieken te openen zijn deels mislukt vanwege gebrek aan financiën of support van de overheden en beleidsmakers. Echter, er zijn inmiddels meerdere artsen die patiënten van buiten Gjakova verwijzen naar onze kliniek, terwijl er ook huisartsen zijn die in het opleidingsprogramma hebben geleerd voeten te screenen en zelf nu behandelingen uitvoeren. Dit bij gebrek aan pedicures of podotherapeuten. Het belang van preventie van de diabetische voet is dan ook inmiddels doorgedrongen in Kosovo.

Het doen van dit soort ontwikkelingswerk valt niet altijd mee; letterlijk 2 stappen vooruit en soms weer 3 of 4 stappen achteruit. Andere cultuur, andere mentaliteit en vooral de hoge werkeloosheid in Kosovo, in Gjakova geschat heeft 60% van de potentieel werkende bevolking geen werk en dus geen geld. Dit maakt dat de wens om de kliniek zichzelf te laten bedruipen tot op heden niet gelukt is. Echter, in de afgelopen 5 jaar is het wel gelukt om 75% van alle diabetische voetwonden tijdig te behandelen en zijn vele voeten en levens daardoor gered.

Mede dankzij de steun van vele podotherapeuten uit Nederland, zijn de behandelingen redelijk up-to-date en is het mogelijk gebleken betere apparatuur aan te schaffen. Ook is de patiëntadministratie nu volledig geautomatiseerd, zodat de evaluaties van behandelingen vanuit het digitale systeem mogelijk zijn.